Wat als grenzen geen muren zijn, maar een vorm van thuiskomen? Een persoonlijke reflectie over hoe grenzen zich verdiepen en relaties helderder maken.

2025 nodigde me uit om dicht bij mezelf te blijven.
Ook wanneer het wringt, wiebelt of niet begrepen wordt.
Over mijn stem terugvinden, mezelf niet langer weggeven
en thuiskomen in liefde.

Niet alles wat schuurt vraagt om uitleg of een oplossing. Soms vraagt het alleen om vertraging, om je aandacht terug te halen naar jezelf en innerlijk een stap achteruit te zetten. Niet om afstand te creëren, maar om weer thuis te komen bij wat voor jou klopt.

Wanneer de fysieke vorm verandert of wegvalt, lijkt verbinding soms te verdwijnen. Maar echte verbinding leeft niet in een plek of een ritme. Ze leeft in het hart, in de energie die we samen delen. Of het nu via sessies, retreats, opleidingen of cirkels was, de bedding die we samen hebben opgebouwd bestaat nog steeds. Deze blog nodigt je uit om mee te blijven voelen, te vertrouwen op wat groeit, en te weten dat de verbinding voortleeft, ongeacht de vorm.

Tien dagen stilte, een reis van diepe transformatie, loslaten en hart openen. In mijn Van ontdekte ik hoe frustraties en oude beschermlagen mochten verdwijnen, hoe mijn lichaam zich ontspande en zelfs mijn viervoeter Deva opener werd naar de wereld. Een ervaring die mij een diep gevoel van vrijheid en ruimte in mezelf gaf.

De voorbije dagen leerden me over loslaten, grenzen en aanwezig zijn. Niet redden, maar getuige zijn van wat zich ontvouwt. Alles stroomt, als je het toelaat.

Ik dacht dat verbinding pas echt was als er harmonie en begrip was. Maar telkens merkte ik dat ik leeg en moe werd, alsof ik mezelf stukje bij beetje wegveegde om erbij te horen. Inmiddels leer ik dat echte verbinding begint bij mezelf: aanwezig blijven, zelfs als het wringt, en mijn energie trouw te houden aan mijn eigen stilte.

Wat-als…
Ken je dat? Dat je hoofd blijft draaien in allerlei scenario’s die misschien nooit gebeuren? Oude patronen, vaak doorgegeven van generatie op generatie. Ik merkte het zelf weer toen ik in Spanje zat: van Deva’s voeding die bijna op was tot een vriendin die binnen twee maanden wil langskomen. Mijn hoofd maakte er meteen een probleem van. Maar telkens als ik mezelf de vraag stel: wat is eigenlijk het ergste dat kan gebeuren? … valt de spanning weg.

Soms lijkt iets kleins te breken, maar vertelt het een groot verhaal.
Mijn navelpiercing, die ik in 2018 in Zuid-Afrika opnieuw liet zetten als anker en herinnering, brak precies nu ik België verlaat en een nieuw hoofdstuk inga. Het voelt niet als verlies, maar als teken: de cyclus is rond. Het goud leeft in mij.

Op 9 september 2025 sluit een cyclus en begint een nieuw hoofdstuk.
Met drie keer negen in de datum, een persoonlijk jaar 6 en mijn trouwe metgezel Deva aan mijn zijde, stap ik in vertrouwen het onbekende tegemoet.
Numerologie, herinneringen aan mijn vertrek naar Azië in 2016, en het diepe weten dat dit de weg is, komen samen in dit nieuwe avontuur.

Waar is Thuis, als alles in beweging komt?
In deze blog schrijf ik over de plek in mij die stil blijft, zelfs wanneer het uiterlijke verandert. Over het innerlijke thuis waar vrijheid woont - zacht, wild, en zonder voorwaarden.

Op 11 juni schijnt de Volle Maan in Boogschutter haar licht op ons pad. Ze nodigt je uit om je innerlijk kompas te volgen, los van verwachtingen of angst. Wat gebeurt er als je je eigen richting durft te kiezen, puur op gevoel en vertrouwen?

In het onzichtbare schuilt vaak het diepste verdriet. Niet gezien worden, niet begrepen worden - vooral door de mensen die het dichtst bij je staan - raakt aan een existentiële pijn. Deze blog is een persoonlijke reflectie over hoe we kunnen blijven verbinden, ook wanneer het anders-zijn tussen ons in lijkt te staan. Over hoe je leert jezelf te dragen, juist in die momenten van leegte, en hoe daaruit een dieper soort liefde kan ontstaan - eentje die van binnenuit komt.

De volle maan in Schorpioen op 12 mei nodigt ons uit om diep te duiken in het thema macht. Niet macht over anderen, maar de innerlijke kracht die je voelt wanneer je volledig in je essentie staat. Deze maan verlicht waar je je energie weggeeft – en herinnert je eraan dat het tijd is om je kracht terug te roepen.

De Nieuwe Maan in Stier nodigt je uit om dieper te zakken in je gevoel van eigenwaarde, vertrouwen en het vermogen om te ontvangen. Deze cyclus draait om genieten, comfort, veiligheid en het loslaten van de drang om altijd te geven. Ontdek hoe je jezelf meer ruimte kunt geven om te ontvangen – gewoon omdat je het waard bent.

Zou je dan nog steeds je dagen vullen met verplichtingen, prestaties en spullen?
Of zou je je hart volgen, de stilte opzoeken, en ten volle proeven van wat er écht toe doet?
Deze blog is een uitnodiging om nu al te leven zoals het leven bedoeld is: bewust, verbonden, en vrij.

Een intiem moment van reflectie tijdens de Chiron-zon conjunctie. Over oude wonden die zich tonen, het diepe verlangen om geliefd te zijn, en het pad van heling via eerlijk voelen en loslaten. Niet langer leven vanuit de rol van de sterke, onafhankelijke vrouw die niets nodig heeft — maar thuiskomen bij de waarheid: ik ben het waard om geliefd te zijn, gewoon door te zijn.

Op 13 april om 02u21 verlicht de Volle Maan het teken Weegschaal: het teken van liefde, relaties en balans. Deze maan komt na een periode van diepe innerlijke processen en nodigt uit tot reflectie op hoe jij verbindt – met anderen, en met jezelf. Een uitnodiging tot zachtheid, eerlijkheid en verdieping.

Soms voelt het alsof je vastzit, alsof je niet vooruitkomt, hoe hard je ook probeert. De angst en spanning zitten diep in je lichaam, en de gedachte om ergens anders een nieuw leven te beginnen lijkt een verleidelijke uitweg. Maar waar je ook gaat, je neemt jezelf mee. Werkelijke verandering komt niet door te vluchten, maar door stil te staan, te voelen, te accepteren. Geduld met jezelf is geen stilstand, maar een zachte vorm van groei. Je hoeft nergens heen – alles wat je zoekt, is hier, in jou.

Shavasana, de lijkhouding, is meer dan alleen ontspanning na een yogasessie. Het herinnert ons eraan dat het leven eindig is en moedigt ons aan om los te laten en voluit te leven. Niet alleen op de mat, maar ook in het dagelijks leven. Want elke dag biedt de kans om bewust te kiezen voor wat ons écht gelukkig maakt.